Posted from Oregon, United States.
Van La Pine rijden we zeker 150 km naar het zuiden over een kaarsrechte weg met aan beide zijden bos. Oer saai dus. We gokken (in het weekend kun je hen niet bellen) op een plekje in Collier Memorial State Park. Bij de ingang een bord “RV sites Full” We rijden toch door en stoppen bij de camphost Thom. Hij wijst ons een plek waar we in ieder geval vandaag kunnen staan en geeft aan dat we morgen kunnen blijven staan als die plek niet online is gereserveerd en dat er anders zeker een ander plekje is. Zo staan we nu schitterend in het bos en kan Wim lekker sateetjes bakken. De volgende ochtend komt de ranger vertellen dat we kunnen blijven staan.
Hier achter komen de Williamson River en Spring Creek bij elkaar. We hebben eindeloos gewacht op de herten, maar die komen niet. Wel deze “chipmunk”.
Via de Vulcanic Legacy (Oregon Scenic Byway) gaan we aan de zuid kant naar Crater Lake National Park. We kunnen de West Rim rijden. De Oost Rim is nog afgesloten vanwege sneeuw en omgevallen bomen.
Eerste blik……..adembenemend! Het is onvoorstelbaar:
Zo blauw
Waarom is dit meer zo blauw? De andere kleuren van het spectrum worden geabsorbeerd. De blauwe golflengtes worden weerkaatst en dus door ons gezien.
Zo apart door zijn vormgeving
Het smalste gedeelte is 7,2 km en de grootste afstand over het meer is 10 km.
En dan te bedenken dat dit is ontstaan uit een ramp. Door vulkanische uitbarstingen is I400.000 jaar de 4000 meter hoge Mount Mazama ontstaan. Bij de meest verwoestende explosie (7700 jaar geleden) is het midden van de berg volledig ingestort en zo ontstond de caldera. Deze 600 meter diepe put is door regen en sneeuw gevuld met super helder water.
Op Wizard eiland zie je een krater met een diameter van 90 meter. Onder water liggen meerdere “cones” o.a. de Merriam Cone.
Zo helder
Er komen en gaan geen rivieren in en uit dit meer. Dus geen vervuiling.
Zo mooi met al die reflecties
Dit is het diepste meer van de USA.
Crater Lake ligt op een hoogte van 2000 meter.
Er valt in de winter ruim 12 meter sneeuw.
We vinden een mooi lunchplekje waar we zicht hebben op de Cascade Range Vulcanos.
De Union Peak (2350 meter hoog) is te zien. Mount MCLoughlyn (2894 meter) is vandaag wellicht door het warme weer (32 graden) niet te zien.
In de hele omgeving zijn enorm veel riviertjes en creeks, die zijn ontstaan in de buitenrand van de berg tijdens de explosie. Diepe ravijnen met watervallen en “spires” (ook wel pinnacles, die punten). Als je langs de Oost Rim rijdt is daar ook een heel gebied vol met Pinnacles, maar dat bewaren wij voor een volgende keer. Die wegen gaan pas eind juni open.
En dan ineens ziet Wim de “Ospray “ onder zijn nest zitten.
Een zeer bijzondere dag, we zijn allebei zeer onder de indruk en zullen nooit de eerste ontmoeting met dit magische meer en deze ongerepte (prestine) natuur vergeten.


















Eén reactie
Beantwoord →