Als we de campground uitrijden zien we Hilde en Frank (gestreepte T-shirt), die Pikkle Ball spelen. Even kijken en even dagzeggen, dus.
Wij gaan naar Ash Meadows National Wildlife Refuge. Dit is een nationaal beschermd natuurgebied in Nye County, Nevada. Het natuurgebied met een oppervlakte van 95 km² wordt beheerd door de United States Fish and Wildlife Service. en omvat draslanden en woestijnlandschappen.
Het drasland vormt de grootste oase binnen de Mojavewoestijn en krijgt zijn water van een aquifer (bijzonder, hier hadden wij dus nog nooit van gehoord!), die ongeveer 150 kilometer ten noordoosten van Ash Meadows National Wildlife Refuge ligt. Dit water verplaatst zich ondergronds en komt het natuurgebied binnen via vijftig kwellen en beekjes met 40.000 liter per minuut. Het water wordt afgevoerd door de Carson Slough, een zijrivier van de Amargosa. In Ash Meadows National Wildlife Refuge leven minstens 27 endemische dieren- en plantensoorten en het natuurgebied heeft daarmee de hoogste concentratie endemische soorten in de Verenigde Staten. Een belangrijke locatie binnen Ash Meadows National Wildlife Refuge is Devils Hole, de enige plaats waar de devil’s-hole-tandkarper voorkomt.
Daar zijn we dus niet naar toe gereden. De ranger vertelde dat je helemaal een kloof in moet en vervolgens die visjes nog niet ziet.
We gaan eerst naar het visitors center, de film bekijken. Het gaat allemaal over die visjes en dat is ook te zien aan de muur. Hier lopen we naar de Christal Springs. Schitterend, dat heldere water.
Als we goed kijken zien we ook die kleine pupvisjes.
En dan een beetje de geschiedenis:
Voor de komst van Europeanen werd het gebied bewoond door indianen, die zich hadden gevestigd in de draslanden en rond de meertjes. Tegenwoordig hebben de Pauite en de Timbisha Shoshone nog een hechte band met het gebied. Een van de eerste Europeanen die zich in het gebied vestigde was Jack Longstreet, die er langs de naar hem vernoemde Lonstreet Spring in 1896 een klein stenen huis bouwde. In 2004 werd begonnen aan de restauratie van dit stenen huis.
Dus daar gaan we ook kijken. Hoppa,weer zoveel mijl over waardeloze wasbord dirt roads.
Als we naar de Longstreet Spring lopen worden we gewaarschuwd voor bijen. En dan zien we dit. Aangezien we niemand meer zagen heb ik via een email gevraagd wat dit is. We zien wel dat het piepschuim is, maar je verwacht niet dat men in een natuurgebied zo bijen bestrijdt.
What you see in the picture is a type of spray foam insulation. It was sprayed into old cavities and tunnels under that large limestone rock to prevent the bees from returning to those areas. Bees are very important to the plants at Ash Meadows and the surrounding areas, but we are cautious when we find hives very near boardwalks and signs that visitors use frequently. If you have any other questions, feel free to contact me. I hope you enjoyed your visit to Ash Meadows National Wildlife Refuge!
Corey W. Lee
Refuge Manager
U.S Fish and Wildlife Service
Vreselijk leuk dat je gelijk een antwoord krijgt.
Bij deze Spring zie je heel duidelijk het water naar boven komen. Die,zeg maar stofwolk in de foto. Prachtig.
OK, en dan komen dus die blanken……
In de jaren 60 liet een boer Carson Slough uitdrogen om daar turf te winnen. Hij verkocht het gebied aan Spring Meadows Inc.. Dat bedrijf liet in de jaren 60 en 70 zandduinen in het natuurgebied met bulldozers verwijderen om het gebied zo geschikter voor landbouw te maken. Ook werden kleine riviertjes omgebouwd tot betonnen greppels en werden er kunstmatige meren en wegen aangelegd.
Spring Meadows Inc. verkocht de grond in 1980 aan Preferred Equities Incorporated, die er een kleine stad met 34.000 huizen wilde bouwen.
Kijk dit is het bouwplan.
Als reactie daarop startte een natuurbeschermingsorganisatie onderhandelingen met het bedrijf en uiteindelijk kwam het gebied met een oppervlakte van 54 km² in handen van de United States Fish and Wildlife Service terecht. Op 18 juni 1984 werd uiteindelijk het Ash Meadows National Wildlife Refuge opgericht om de bedreigde dier- en plantensoorten te beschermen.
Dan gaan we nog naar Point of Rocks. Waarvan de ranger zegt als we zeggen dat we de dieren missen: You won’t be disappointed. Resultaat: 2 vogels, nou ja. Ook hier een bron, Kings Pool. En wellicht als je hier een aantal uren blijft, zie je de Big Horn Sheep, maar wij gaan terug naar de bewoonde wereld voordat het donker wordt.
Het is niet zo dat we “wouw” zeggen over een dag in dit gebied. We hebben ook niet echt veel wildlife gezien. Wel dit, ook mooi natuurlijk.
Die Springs zijn prachtig, maar ze liggen behoorlijk uit elkaar en de wegen zijn erg slecht.
Alles bij elkaar is het toch weer een “anders” bijzondere ervaring.
