Vrij en blij

Heerlijk reizen en leven zonder plan!

Vrede op Aarde?

| Geen reacties

Posted from Tucson, Arizona, United States.

Vandaag, de dag voor Kerst, gingen we terug naar het Pima Air en Space Museum om mee te gaan in een bus over de ‘bone yard’, zoals het hier wordt genoemd. We zijn het terrein opgegaan (paspoorten controle) van AMARG (Aerospace Maintenance and Regeneration Group), een mega groot terrein waar 4750 militaire vliegtuigen staan opgeslagen. 23 % van deze vliegtuigen gaat terug in de lucht, de anderen staan er als reserve en voor de onderdelen.

Alle vliegtuigen worden super goed gewassen, schoongemaakt en dan voorzien van een protectielaag. Ze staan hier goed omdat het hier droog is, de grond zuigt het weinige water, dat hier valt op, zodat ze nooit in de modder wegzakken.

Een enthousiaste gepensioneerde militair vlieger vertelt. Het museum heeft 300 vrijwilligers die trots laten zien wat de ontwikkelingen zijn geweest in de militaire vliegwereld. Voor alle vliegtuigliefhebbers deze foto’s (en eenmaal weer thuis kun je er nog meer zien als je wilt).

 

 

 

 

 

 

Vanmiddag zijn we naar het TITAN II MISSILE Museum geweest. (kijk op wikipedia voor uitgebreide info)

Allemaal weten we nog de periode, dat de hele wereld in een soort spanning verkeerde of toch die Amerikaanse president (of de Rus) maar alstublieft niet op die rode knop zou drukken, waarmee een kernoorlog gestart zou worden. De tijd van de koude oorlog van 1945 tot 1991.

Wij waren vandaag in/op de lanceerplek van die nucleaire raket de Titan II. Er waren 54 van deze raketten in de USA, die nu allemaal zijn afgebroken behalve deze, die als historisch monument nu te bezoeken is. Door allerlei mensen is veel geld gestort om dit mogelijk te maken o.a. door een voormalig commandant.

 

 

 

De motoren met vier brandstofleidingen met een diameter van ca25 cm.

 

Deuren mega dik. Een enorme procedure voordat je er in kon, overal werd altijd met ten minste twee mensen gewerkt, om elkaar te controleren, security en safety.

Mensen werkten hier 22 jaar om alles te blijven controleren en de raket direct operationeel te houden. Niet in afwachting van de opdracht van de president om hem af te vuren, want iedereen was er van overtuigd, dat het hebben van deze wapens de ander zou beletten, ze te gebruiken. Maar toch altijd zo alert……dat als de opdracht kwam door de luidsprekers, dat iedereen wist wat hem/haar te doen stond.

 

Ik mocht commandant captain zijn en zat daar ineens achter dat paneel en moest, nadat alle codes waren ingevoerd, aftellen zodat mijn tweede man en ik gelijk de sleutel konden omdraaien, waarmee de lancering begon. We schoten op Target twee (niet wetend waar dat zou zijn).

 

 

 

 

Een dag voor Kerst.

Heel indrukwekkend om iets dergelijks te zien, erin te zijn en blij te kunnen zijn, dat het niet zover is gekomen. Vrede op Aarde?

 

 

 

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.